تخریب آرامگاه در وسط جادهٔ دروازهٔ خوش هرات به تاریخ ۲۸ دلو ۱۴۰۴، آرامگاهی که در دروازهٔ خوش ولایت هرات موقعیت داشت، به‌دلیل وقوع حوادث ترافیکی و قرار گرفتن آن در وسط جاده، تخریب گردید. در میان جاده تختی به شکل مربع وجود داشت که بر روی آن دو مقبرهٔ گمنام و بدون سنگ‌لوح قرار داشت. شایان ذکر است که این مقبره از سوی مرحوم استاد محمد آصف فکرت به «پیر ماخ هروی» نسبت داده شده است؛ شخصیتی که گفته می‌شود صاحب تفسیر بوده و دربارهٔ هویت او دیدگاه‌ها و فرضیه‌های گوناگونی مطرح شده است. ت

نام شاعر دردآشنا و درویش‌مشرب، اسماعیل دارا را تا همین دو دهه پیش کمتر کسی شنیده بود. این مهجور ماندن احتمالاً ناشی از انزوا و گوشه‌گیری خود شاعر در روزگار و جغرافیایی که می‌زیسته-که در جای جای شعرهایش به آن اشاره کرده است- و همچنان عدم علاقهٔ مخاطبان تهی‌دست و زمینگیر این سرزمین به پخش و اشاعهٔ آفرینش‌های ادبی می‌باشد. حدود دو دهه پیش غزلیات دارا از سوی انتشارات احراری در هرات چاپ شده بود. بعداً منتخبی از غزلیات این شاعر را نشر جوان منتشر کرد. اما اخیراً نشر کامگار، چاپ نسبت

کتل‌های لهجهء من تا زبان درسی * * درامد شماری از این کتل‌ها شاید بسته به آرایش مطالب در کتب درسی باشد؛ اما بیشترین گردنه‌ها به تفاوت لهجه با متن درسی و نیز به روش آموزگاران می‌رسد. می‌توان گفت که وضعیت ما و مکتب و معلمان ما را در آن زمان، میانگین آگاهی بیست ملیون جمعیت کشورمان تعیین کرده بود. اما درحال حاضر که هم به‌لحاظ آگاهی و هم از نظر کمی، نفوس ما به برتری‌های چشم‌گیری دست یافته، انتظار این است که از رنج کودکان در مکاتب بسیار کاسته گردد. پس، باید بومی‌سازی آموزش و تدریس و