من این مجموعه را نیز به بانوان سرزمینم تقدیم می‌کنم؛ به زنانی که ایستادن را آموخته‌اند، حتی وقتی زمین زیر پایشان ناهموار بوده است. به آنان که برای حق تحصیل می‌کوشند، برای حق دانستن، برای حق پرسیدن. به آنان که با کهنه‌اندیشی‌ها، با اندیشه‌ای سنجیده و ژرف مبارزه می‌کنند؛ با آگاهی، با شکیبایی، با استدلال و با نوری که از ذهن‌شان می‌تابد. اگر در این دفتر اندوهی است، از جنس حقیقت است. و اگر از عشق گفته‌ام، از جنس شماست. من باور دارم آینده از دل آگاهی می‌روید. و این شعرها، هرچند کوچ

الحاج سید فقیر شاه رحمه‌الله علیه الحاج سید فقیر شاه فرزند الحاج سید احمد شاه، فرزند سید خطیب شاه، فرزند سید الف شاه، در سال ۱۳۱۵ هجری شمسی مطابق با دوازدهم ربیع‌الاول سال ۱۳۵۵ هجری قمری در خانواده‌ای اصیل، متدین، اهل معرفت و از سادات گرامی چشم به جهان گشود. خاندان ایشان از چندین نسل پیش، به دینداری، تصوف و عرفان شهره بودند و چهار نسل از نیاکان وی در سلک اهل طریقت و سلوک قرار داشتند و پیرو طریقه  قادریه، منسوب به حضرت شیخ عبدالقادر جیلانی رحمه‌الله علیه بودند. الحاج سید فقیر

زندگینامۀ عالم ربانی و عارف وارسته مرحوم مولانا شیخ‌الحدیث و التفسیر مولوی خطیب سید محمد مظهر رحمه‌الله علیه. در تاریخ پرفراز و نشیب سرزمین غور و هرات، همواره شخصیت‌هایی ظهور کرده‌اند که با نور علم، تقوا و اخلاص، دل‌های مشتاقان حقیقت را روشن ساخته‌اند. در میان این چهره‌های تابناک، نام عالم ربانی، خطیب توانا و مربی دلسوز، مرحوم مولانا شیخ‌الحدیث و التفسیر مولوی سید مظهر رحمه‌الله علیه جایگاهی درخور احترام و یادکرد دارد. آن مرحوم در سال ۱۳۱۲ هجری شمسی در قریهٔ خواجه‌ها از مربوط

بررسی عناصر داستانی در رمان چاه نقره: (پیرنگ، شخصیت و شخصیت پردازی،زاویه دید، صحنه و صحنه پردازی)               (نیلوفر نیک‌سیر) مقدمه داستان معاصر در افغانستان، درختی نه چندان گشن بیخ است و این درخت همواره در معرض بادهای مخالف قرار گرفته، قد خم کرده و اما نشکسته است و روایتهایی را در شاخ و برگ و ریشه‌هایش دارد. اگر به سیر داستان معاصر درکشور بنگریم، نامهای درخشانی را می‌بینیم که روایت‌گری کرده و در یک مقطع تاریخی خوش درخشیده اند و بسا از نامها را نیز داریم که مدتی نوشته و فع

استاد غلام نبی روان بسم الله الرحمن الرحیم اندر منقبت یک روشن‌روان به روشن‌روانی برآور دمی که یک مرد دانا به از عالمی انسان‌های فرزانه و فرهیخته در حقیقت ثروت مملکت‌اند و سرمایۀ بزرگ ملت، آن‌ها عزیز اند و محترم؛ زیرا محترم بودن نتیجۀ یک عمر لیاقت اندوختن است. در میان رجل برجسته و شخصیت‌های لایق و شایستۀ معاصر، دوست ارجمند جناب استاد حاجی غلام نبی روان است. استاد روان فرزند میرزا حبیب خان ابن سردار سادات خان ابن سردار سربلند خان فیروزکوهی است که در سال 1338 هجری شمسی در قریۀ ز

📚 معرفی کتاب تازه منتشرشده کتاب شعر «یک سر و هزار زنبور» اثر شایان فریور به تازگی توسط انتشارات برگ منتشر شده است. این مجموعه حاصل سروده‌های چندین سال شاعر (۱۳۸۸ تا ۱۴۰۴) است و در پنج بخش گردآوری شده است. شعرها در قالب رباعی و دوبیتی نوشته شده و به مسائلی چون تجربه مهاجرت، زیست در سایه جنگ، دغدغه‌های اجتماعی و روابط انسانی می‌پردازد. در این کتاب، شاعر کوشیده است روایت شخصی خود را از یک دوره پرتنش تاریخی ثبت کند. «یک سر و هزار زنبور» با ویراستاری نورمحمد نورنیا و طراحی و صفحه

موج دریای دری زبانِ مادری را جان جانان ما دری گفتیم دری را درّ دریایِ زبانِ مادری گفتیم پرِ پرواز ما را داد گردون موج زیبایی به گیسویت قسم زیباترین را ما پری گفتیم شکستِ ناله شد ققنوس آه واپسین ای دوست شرارِ خفته را بیداریِ خاکستری گفتیم سرشکِ ناامیدی بر لبِ اندیشه زد لبخند هرآنچه گفته‌ایم ای وای از بی‌باوری گفتیم خجل شد خامه و فوّاره زد اندوه ناپیدا نشاطِ ناله شد ناشاد و از بی‌دفتری گفتیم درین عصری که هوش مصنوعی افسونگری دارد به میدانِ نبو‌ّت هو زدیم از ساحری گفتیم به رنگِ د

تخریب آرامگاه در وسط جادهٔ دروازهٔ خوش هرات به تاریخ ۲۸ دلو ۱۴۰۴، آرامگاهی که در دروازهٔ خوش ولایت هرات موقعیت داشت، به‌دلیل وقوع حوادث ترافیکی و قرار گرفتن آن در وسط جاده، تخریب گردید. در میان جاده تختی به شکل مربع وجود داشت که بر روی آن دو مقبرهٔ گمنام و بدون سنگ‌لوح قرار داشت. شایان ذکر است که این مقبره از سوی مرحوم استاد محمد آصف فکرت به «پیر ماخ هروی» نسبت داده شده است؛ شخصیتی که گفته می‌شود صاحب تفسیر بوده و دربارهٔ هویت او دیدگاه‌ها و فرضیه‌های گوناگونی مطرح شده است. ت

نام شاعر دردآشنا و درویش‌مشرب، اسماعیل دارا را تا همین دو دهه پیش کمتر کسی شنیده بود. این مهجور ماندن احتمالاً ناشی از انزوا و گوشه‌گیری خود شاعر در روزگار و جغرافیایی که می‌زیسته-که در جای جای شعرهایش به آن اشاره کرده است- و همچنان عدم علاقهٔ مخاطبان تهی‌دست و زمینگیر این سرزمین به پخش و اشاعهٔ آفرینش‌های ادبی می‌باشد. حدود دو دهه پیش غزلیات دارا از سوی انتشارات احراری در هرات چاپ شده بود. بعداً منتخبی از غزلیات این شاعر را نشر جوان منتشر کرد. اما اخیراً نشر کامگار، چاپ نسبت

کتل‌های لهجهء من تا زبان درسی * * درامد شماری از این کتل‌ها شاید بسته به آرایش مطالب در کتب درسی باشد؛ اما بیشترین گردنه‌ها به تفاوت لهجه با متن درسی و نیز به روش آموزگاران می‌رسد. می‌توان گفت که وضعیت ما و مکتب و معلمان ما را در آن زمان، میانگین آگاهی بیست ملیون جمعیت کشورمان تعیین کرده بود. اما درحال حاضر که هم به‌لحاظ آگاهی و هم از نظر کمی، نفوس ما به برتری‌های چشم‌گیری دست یافته، انتظار این است که از رنج کودکان در مکاتب بسیار کاسته گردد. پس، باید بومی‌سازی آموزش و تدریس و

بیوگرافی مرحوم الحاج محمد نسیم‌خان (پروانه) غوری الحاج محمد نسیم‌خان (پروانه) غوری، فرزند مرحوم الحاج سردار محمودخان غوری، از تبار سرافراز شنسبیان غور، در سال ۱۳۰۲ هجری شمسی در قریهٔ نیلیِ تیورهٔ غور، در دامان خانواده‌ای دیندار و اصیل، چشم به جهان گشود. نخستین مشعل دانایی را در مکتب رسمی عصر امانی در کابل افروخت و سپس در محضر پدر دانشمند خویش ـ که آن زمان نایب‌الحکومهٔ لوگر بودند ـ از اصول و فقه تا دیگر علوم متداوله بهره‌ها اندوخت و جان خویش را به نور معرفت آراست. از بهار جوا

قاضی عبدالقدوس دانش عالم و قاضی بی بدیل چه خوش گفته است. شخصی دخترش را به صغارت به نکاح میدهد چون دختر بزرگ میشود تن به رضا نداده با این وصلت مخالفت همی کند موضوع را پا به محکمه می کشد و در آنزمان شخصی سلیم نام مجاهدی سرشناس و محترم که هر دو پا در راه جهاد از دست داده بود خیر اندیشی نموده قاضی صاحب را به حل این قضیه تاکید نموده که شعر ذیل جوابیست بر این در خواست : ای شهید زنده عالی تبار از جهاد با روس و ملحد یادگار تو که شخص عاقل و دانشوری از جهادت افتخار کشوری حیف باشد بر تو