احمد سعیدی؛ مردی از غور که صدای مردم افغانستان شد این روزها که استاد احمد سعیدی، نویسنده، دیپلمات پیشین و آگاه مسائل سیاسی افغانستان، در بستر بیماری به سر می‌برد، یادکردن از او تنها یادکردن از یک تحلیلگر سیاسی نیست؛ بلکه ادای احترام به انسانی است که بخش بزرگی از زندگی خود را با قلم، سخن و اندیشه در خدمت شناخت دردهای افغانستان سپری کرده است. احمد سعیدی از ولایت غور برخاسته است؛ سرزمینی که تاریخ آن با فرهنگ، مقاومت، رنج و محرومیت گره خورده است. منابع منتشرشده درباره زندگی او، ز

امرالله منیب خدا این عشق را از آفت دوری نگه‌دارد مرا با بودنت، در اوج مغروری نگه‌دارد مرا مست شراب بوسه‌های پیهمت سازد ترا با چشم‌های غرق مخموری، نگه‌دارد عزیز من! بمان و نورِ چشم اهل کنعان شو خدا این شهر را از گریه و کوری نگه‌دارد خدا خلقت نموده معنییِ دیگر به زن بخشید که تا یک نسل را از زنده در گوری نگه‌دارد ترا با لشکر مو آفرید و گفت: شاهی کن مرا پیشت، ترا، تا این‌که با موری، نگه‌دارد فقط با لقمه‌ای از دست تو نان و نمک گشتم خدا این دست را با این همه شوری نگهدارد خدا این جن

چرا ادبیات داستانی تاجیکستان را نمی‌شناسیم؟ نویسنده: ذبیح مهدی چندی است که بیش از پیش به این نتیجه رسیده‌ام که شناخت ما از ادبیات، سینما، تئاتر، موسیقی و دیگر جلوه‌های فرهنگی مردم تاجیکستان، شناختی محدود و گاه سطحی است. این را پیش از آن‌که درباره‌ی دیگران بگویم، درباره‌ی خودم می‌گویم. با وجود آن‌که سال‌ها است خط سیریلیک را می‌خوانم، دوره‌های آموزشی در دوشنبه گذرانده‌ام و از نوجوانی به ادبیات فارسی علاقه داشته‌ام، تازه در سال‌های اخیر توانسته‌ام با بسیاری از نویسندگان بزرگ تاج